I Am A Person

Pewnie niektórzy pamiętają fragment filmu „I Am A Person”, który wyświetlała Mireille podczas wykładu. Oto cały film, który opowiada o zmianach jakie dokonano w 1982 r. w prawie jednego ze stanów USA. Po trzydziestu latach zweryfikowano jak nowe prawo wpłynęło na ludzi z niepełnosprawnością intelektualną. Dano tym ludziom prawo do lepszego życia, do rozwoju zdolności, aktywności na różnych polach. Pracę rozpoczęto od usunięcia przepełnionych ośrodków na rzecz umieszczenia tych ludzi w mniejszych lokalnych społecznościach. Pokazano jak ludzie z niepełnosprawnością intelektualną rozwijają się, ale i wnoszą coś nowego, wartościowego do społeczności, w której żyją.

Reklamy

Materiały poszkoleniowe cz.1

Zamieszczamy materiały poszkoleniowe. Na razie część – ale i tak jest sporo do przyswojenia 🙂

Program edukacyjny opracowany przez Serenę Cant dla Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli w ramach projektu Muzea bez barier (wersja polska)
Program edukacyjny dla niesłyszących i słabosłyszącychPL

(wersja ukraińska)
Program dla niesłyszących i słabosłyszących UA

Materiały poszkoleniowe przesłane przez Serenę Cant
_PL_Museums without Barriers Educational Activities for Deaf People A Handbook final (Od karo) (2)

prezentacja cz.1
PL_Presentation 1 Introduction 10.03.2014

Na drugi dzień…

Drugi dzień szkolenia odbył się w towarzystwie gości ze Stowarzyszenia Kulturalno-Sportowego Niesłyszących „Surdostal” w Stalowej Woli. Serena Cant najpierw oprowadziła wszystkich po wystawie, pokazując w praktyce różne metody docierania do osób z uszkodzeniami słuchu, ale także problemy i bariery.

Zajęcia na wystawie.

Zajęcia na wystawie.

Sposoby prezentacji wystawy.

Sposoby prezentacji wystawy.

Kolejne wykłady dotyczyły zaangażowania osób niesłyszących w edukację muzealną w myśl „nic o nas bez nas”. Następnie Serena pokazała w praktyczny sposób jak odczytywać sztukę, ikonografię, jak ją przystępnie pokazywać i tłumaczyć. Doświadczenia z osobami z uszkodzonym słuchem mogą ubogacić przekaz także w tradycyjnej edukacji.

Pan Andrzej Tracz, prezes stowrzyszenia "Surdostal", tłumaczył  wykłady na polski język migowy.

Pan Andrzej Tracz, prezes stowrzyszenia „Surdostal”, tłumaczył wykłady na polski język migowy.

Prezentacja niesłyszącego, a wybitnego angielskiego artysty Sir Jousha Reynoldsa z XVIII w.

Prezentacja niesłyszącego, a wybitnego angielskiego artysty Sir Jousha Reynoldsa z XVIII w.

O czym był pierwszy dzień szkolenia

Serena Cant, nasza urocza prelegentka, najpierw opowiedziała nam trochę o sobie. Urodziła się jako osoba słysząca, ale już w wieku trzech lat, w wyniku nieznanej choroby, zaczęła tracić słuch. W wieku lat dwunastu – utraciła go całkowicie. Mimo to chodziła do szkół i zdobyła wykształcenie uniwersyteckie – studiowała język staroangielski. Zawsze chciała odwiedzać muzea, a nawet tam pracować, ale ten świat był w jakimś stopniu dla niej zamknięty. Serena Cant opowiedziała kim są osoby niesłyszące, jak bardzo zróżnicowana jest to grupa, niezbędnym było sięgnięcie do statystyk. Wskazała na różne bariery jakie spotykają osoby niesłyszące w muzeach, czasem takie, które nie przyszłyby do głowy osobom słyszącym. Często myślimy bowiem, że jeśli jest osoba „migająca” w muzeum to problem dostępu dla osób niesłyszących jest załatwiony. Nic bardziej mylnego. Wiele osób niesłyszących nie zna języka migowego, lub posługuje się innym system, albo tylko czyta z ust. Grupy osób z uszkodzeniami słuchu powinny być przyjmowane w muzeach w ciszy, czyli najlepiej tuż po zamknięciu – każdy hałas, nieodpowiednie środowisko akustyczne, czy szum zakłócą odbiór – bowiem wbrew pozorom te osoby najczęściej słyszą różne dźwięki, a nie słyszą dobrze mowy. Złe światło na ekspozycji uniemożliwia widoczność osoby migającej bądź mówiącej (dla osób czytających z ruchu warg, a takich jest chyba najwięcej). Serena opowiedziała także jak można pomóc osobom niesłyszącym w prosty sposób – filmy z podpisami, pisemna informacja, opis, klarowne informacje np. dotyczące cen biletów. Używając nowych technologii: pętla indukcyjna, napisy na żywo itd. Jednak często barierą jest czynnik ludziki, czasem w muzeach popełniane są błędy w prostej komunikacji np. brak kontaktu wzrokowego rozmówcą (jak może wtedy odczytać ruch warg?), prosta życzliwość i cierpliwość. Ale nie zabrakło dobrych praktyk, które Serena przytaczała głównie z muzeów w Londynie. Wszystkie informacje oczywiście pojawią się w materiałach poszkoleniowych.

Serena Cant

Serena Cant

Kolejnymi gośćmi byli prof. Kazimiera Krakowiak oraz jej syn Łukasz – osoba niesłysząca. Pani profesor, która zawodowo zajmuje się językiem i pedagogiką specjalną – wprowadziła uczestników w tajemnice świata ludzi z uszkodzeniami słuchu. W bardzo przystępny i ciekawy sposób omówiła rodzaje języka migowego (naturalny, systemowy) oraz systemu fonogestów. Przytoczyła polskie statystki, ale także omówiła zasady natężenia słuchu, jak słyszymy, jak słyszą osoby z uszkodzeniami słuchu i jak bardzo jest to zróżnicowane. Podała też lektury dotyczące tych tematów – to wszystko zbierzemy po szkoleniu i opublikujemy z materiałami poszkoleniowymi.
Prelegentka duży nacisk położyła na edukację osób niesłyszących, bardzo potrzebną a wciąż nie zawsze dostępną.

Kazimiera Krakowiak i Łukasz Krakowiak

Kazimiera Krakowiak i Łukasz Krakowiak


Następnie wystąpił Łukasz Krakowiak i opowiedział o swoich zmaganiach z barierą komunikacyjną. Mówił dość niewyraźnie, trzeba była wytężać słuch i skupić się, jednak swoją wypowiedź poparł prezentacją z tekstem, który wypowiadał – dlatego wszyscy mogli zapoznać się z jego przekazem. Jak powiedziała potem jego mama – to był dla nas taki test cierpliwości i wyrozumiałości. Tego właśnie oczekują osoby niesłyszące, inaczej zamykają się w sobie i trudno im nawiązać jakiś kontakt. Niesłyszący potrzebuje więcej czasu aby zrozumieć przekaz, musi się dużo domyślać, ale często wie, że nie każdy potrafi być cierpliwy, a to szybko deprymuje.
Nawet wyuczone metody komunikacji nie zastąpią ludzkiej życzliwości, otwartości a przede wszystkim CHĘCI zrozumienia i kontaktu z osobą niesłyszącą.

Wykład prof. Krakowiak tłumaczyła na angielski p. Ewelina, następnie Sara Scanlon - lipspikerka tłumaczyła tekst p. Serenie (tyłem).

Wykład prof. Krakowiak tłumaczyła na angielski p. Ewelina, następnie Sara Scanlon – lipspikerka tłumaczyła tekst p. Serenie.

Pomagając usłyszeć osoby niesłyszące

Rozpoczęło się nasze trzecie szkolenie – na temat obsługi osób niesłyszących w muzeach. Swoje pierwsze wykłady i prezentacje wygłosiła Serena Cant z Wielkiej Brytanie, osoba niesłysząca. Pomaga jej Sara Scanlon, lipspikerka.
Oczywiście naszym gościom towarzyszą tłumacze – Ewelina Hoare (z jęz. angielskiego) i Aleksy Kucy (na jęz. ukraiński)

???????????????????????????????

??????????????????????????????????????????????????????????????

Program szkolenia

Zapowiada się interesująco! 🙂

Program szkolenia dotyczący zwiększenia dostępności muzeów polskich i ukraińskich na rzecz profesjonalnej obsługi osób niesłyszących i słabosłyszących (miejsce: Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, ul. Sandomierska 1).

10 marca /poniedziałek/
Godziny: 10.00-18:00. Prowadzenie: Serena Cant, Kazimiera Krakowiak, Łukasz Krakowiak
Część 1 Serena Cant
10:00-11:00: Wprowadzenie i omówienie barier dotyczących dostępu.
Prezentacja: Wprowadzenie do rozpoznania odbiorców i ich potrzeb; określenie barier w muzeum dla osób niesłyszących oraz podejście holistyczne – w jaki sposób różne osoby pracujące w muzeum mogą współpracować, aby odpowiednio przyjąć niesłyszących zwiedzających.
Ćwiczenie praktyczne: omówienie zagadnień. Każda grupa zastanawia się nad jednym zagadnieniem, które mogłoby mieć szczególne zastosowanie w jej muzeum odnośnie zwalczania barier w dostępie
11:00-11:15 przerwa kawowa
Część 2 Serena Cant
11:15-12:45 Usuwanie barier: przykłady dobrych praktyk.
Prezentacja: Omówienie dobrych praktyk w londyńskich muzeach oraz różnorodnych metod organizowania wydarzeń i wykorzystywania mediów społecznościowych w komunikacji z osobami niesłyszącymi. Przyjrzymy się wykładom i oprowadzaniu przez osoby niesłyszące, napisom na żywo podczas wydarzeń, różnym podejściom do komunikacji (język migowy, napisy, urządzenia pomocnicze, specjaliści zajmujący się komunikacją, np. tłumacze języka migowego i lipspeakerzy); zasięg mediów społecznościowych.
Ćwiczenie praktyczne: Omówienie zalet i problemów każdego podejścia. Jakie problemy mogą napotkać zwiedzający niesłyszący i niedosłyszący?
12:45-13:30: przerwa na lunch
Część 3 Kazimiera Krakowiak, Łukasz Krakowiak
13:30.-15:30: Osoby z uszkodzeniami słuchu i ich sposoby poznawania rzeczywistości oraz komunikowania się – przegląd problemów. Czy niesłyszący widzą (wiedzą) to samo co słyszący? Oparte na doświadczeniu refleksje o „tajemnicach świata ciszy” i o zróżnicowaniu specjalnych potrzeb osób z uszkodzeniami słuchu w zakresie sposobów ułatwiania i wspomagania porozumiewania się oraz stosowania kodów specjalnych i języków migowych.
15:30-15:45 przerwa kawowa
15:45-17:00 c.d. poprzedniej sesji
Część 4 Serena Cant, Kazimiera Krakowiak
17:00-18:00 Krótka prezentacja zamykająca: podsumowanie i omówienie.

11 marca /wtorek/
Godziny: 10:00 -16:30. Prowadzenie: Serena Cant
Część 1
10:00-11:15 Pokaz i wystawa.
Pokaz dobrych praktyk podczas wygłoszenia wykładu dla niesłyszących zwiedzających w autentycznym środowisku wystawy: uwzględnianie optymalnej widoczności dla osób niesłyszących; przedstawienie typowych problemów w zestawieniu z koniecznością ochrony dzieł sztuki; wyświetlacze a niesłyszący zwiedzający; typowe metody komunikacji oraz urządzenia pomocnicze takie jak pętle induktofoniczne.
11:15-11:30 Przerwa kawowa
Część 2
11.30-12.45 Angażowanie niesłyszących odwiedzających w twoim muzeum. Prezentacja: Znalezienie odbiorców; „nic dla nas bez nas” oraz wykorzystywanie informacji zwrotnej odbiorców; osoby niesłyszące prowadzące wydarzenia wraz pracownikami muzeów; umożliwienie osobom niesłyszącym zostania wykładowcą lub przewodnikiem.
12:45-13:30 Przerwa na lunch
Część 3
13:30-14:15 Osoby niesłyszące jako przewodnicy muzealni.
Prezentacja: Przegląd programów szkoleniowych dla osób niesłyszących aby zostać przewodnikiem muzealnym w Wielkiej Brytanii i Francji oraz omówienie wymogów takich jak słowniczek języka migowego; pokonywanie barier kulturowych pomiędzy podejściem osób słyszących i niesłyszących
Dyskusja: W jaki sposób osoby niesłyszące mogą zostać wykładowcami? Co według ciebie może zrobić twoje muzeum aby szkolić osoby niesłyszące jako przewodników muzealnych? W jaki sposób można zbudować bazę odpowiedniego słownictwa?
14:15-14:30 Przerwa kawowa
Część 4
14:30.-15:10 Pokaz: Krótka demonstracja słownictwa języka migowego.
Krótka demonstracja słownictwa kluczowego w języku migowym mająca na celu zilustrowanie znaczenia powszechnie przyjętych słowniczków: językowe, konwencjonalne i abstrakcyjne zasady. Informacja zwrotna: delegaci ze znajomości języka migowego są zaproszeni do przedstawienia na potrzeby dyskusji znanych sobie znaków odnoszących się do historii sztuki.
Część 5
15:20-16:30 Ubogacanie.
Prezentacja: omówienie przypadków przekazywania klasycznej historii sztuki poprzez poruszanie tematów atrakcyjnych dla osób niesłyszących, poprzez ikonografię (badanie tego, co oznaczają gesty i ekspresja w sztuce) oraz kluczowe niesłyszące postaci takie jak sir Joshua Reynolds. Wnioski: tworzenie nowych perspektyw wraz z osobami niesłyszącymi rzuca nowe światło na historię sztuki i ubogaca pracowników muzeów.

Tutaj do pobrania Program III druk PL

Trzecie szkolenie

Ostatnie szkolenie w ramach projektu Muzea Bez Barier tym razem dotyczyć będzie obsługi osób niesłyszących i słabosłyszących w muzeach. Odbędzie się w terminie 10-11 marca 2014, na podstawie programu Sereny Cant z Wielkiej Brytanii. Oprócz Pani Cant wystąpią także Kazimiera Krakowiak i jej syn Łukasz.

Serena Cant, niezależny prelegent i szkoleniowiec specjalizujący się w wykładach w brytyjskim języku migowym (BSL) w muzeach i galeriach w Londynie, m.in.: w Dulwich Picture Gallery, Geffry Museum, National Gallery, Royal Academy of Arts, Tate Britain, Tate Modern, Victoria and Albert Museum, Wallace Collection. Prowadząca szkolenie i mentoring w ramach kursu Signing Art (Sztuka migania albo Miganie w sztuce), Tate Modern 2012. Autorka wielu publikacji z zakresu sztuki i udostępniania sztuki i kultury osobom niesłyszącym i słabosłyszącym.

Kazimiera Krakowiak, dr hab., wykłada w Katedrze Pedagogiki Specjalnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Koncentruje się na zagadnieniu kształtowania mowy i rozwijania języka u dzieci z najgłębszymi uszkodzeniami słuchu. Jako pierwsza opracowała polską metodę fonogestów, wzorowaną na koncepcji Cued Speech R. O. Cornetta i „znakach ręczno-ustnych” Jana Siestrzyńskiego, która pomaga osobom z głębokim prelingwalnym uszkodzeniem słuchu biegle opanować język polski w mowie i piśmie.

Łukasz Krakowiak, ukończył historię sztuki oraz podyplomowe studia w zakresie surdopedagogiki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, obecnie na studiach doktoranckich. Pracował m.in. w Państwowym Muzeum na Majdanku. Jest osobą niesłyszącą.