Dostęp do kultury osób niepełnosprawnych w Polsce

Według danych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej pochodzących z Narodowego Spisu Powszechnego przeprowadzonego w 2011 roku w Polsce, liczba osób niepełnosprawnych ogółem wynosiła blisko 4,7 mln i jest to ok. 12,2% ludności kraju (dane z: http://www.niepelnosprawni.gov.pl/niepelnosprawnosc-w-liczbach-/dane-demograficzne).

Prawa osób niepełnosprawnych gwarantowane są w Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. Nr 78, poz. 483). Zapewnia ona prawo do niedyskryminacji stanowiąc, że nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 pkt. 2.). Ponadto 1 sierpnia 1997 roku została uchwalona Karta Praw Osób Niepełnosprawnych, której punkt 10 stwierdza, że osoba niepełnosprawna ma prawo do: pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb.

Pomimo tych zapisów, w praktyce dopiero ostatnie lata przyniosły ożywienie na polu dostępu do muzeów dla osób niepełnosprawnych. Placówki muzealne, galerie, a także kina, teatry, filharmonie, biblioteki zaczęły realizować programy przystosowywania budynków, aby osoba niepełnosprawna ruchowo mogła godnie uczestniczyć w życiu kulturalnym. Stare budynki, głównie dużych muzeów w większych miastach wyposażono w windy, lub platformy samojezdne.
Ponadto powstają nowe programy edukacyjne skierowane do konkretnego odbiorcy uwzględniając jego potrzeby. Sale wyposażane są w pętle indykcyjne (dla osób słabo słyszących), więcej eksponatów jest w zasięgu dotyku, a informatory głosowe przygotowywane są metodą audiodeskrypcji (dla osób niewidomych).
Wzrasta świadomość o ważnej roli kultury w życiu osób niepełnosprawnych intelektualnie, czy dzieci autystycznych. Placówki kultury bardzo powoli, ale jednak starają się wychodzić na przeciw tym potrzebom.

Miejmy nadzieję, że w polskim muzealnictwie nie stanie się to kwestią chwilowej mody, wypełnienia nakazanych wytycznych, czy doganiania tzw. zachodu, ale stanie się normą, świadomym wyborem każdego muzeum, aby przystosowywać swoje placówki i udostępniać zbiory osobom, które odbiór ten mają utrudniony.

1

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s