Kolejna edycja warsztatów

Nowy tydzień przyniósł nowe warsztaty – tym razem dla osób z dysfunkcją słuchu. W dniach 28-29 października nastąpiła próba wdrożenia innowacyjnego programu edukacyjnego autorstwa Sereny Cant z Wielkiej Brytanii, programu dla osób niesłyszących i słabo słyszących. Warsztaty poprowadziła Edyta Lisek-Lubaś, edukator i zarazem surdopedagog (komunikacja w języku migowym SJM).

I warsztat: Kartografia wiedzy – opracowanie języka ekspozycji (Wystawa stała: „Z dziejów regionu nadsańskiego”)
To była niezwykła podróż do epoki brązu, poznanie uczestników z tarnobrzeską kulturą łużycką, a tym samym sposobność, by „otworzyć drzwi” do tajemniczych i niezrozumiałych pojęć. Poprzez warsztaty uczestnicy nie tylko uczyli się, bawili, rozwijali manualnie (np. wykonali repliki popielnic), ale także wspólnie tworzyli znaki języka migowego do nowych pojęć – tu z dziedziny archeologii. Dlatego na zakończenie warsztatu, jako podsumowanie, powstał multimedialny mini-słownik języka migowego do nowo poznanych terminów. W formie filmów może być zamieszczony na nowej platformie muzeum.

skany 009.1

skany 015.2

II warsztat: Zapis zdarzeń wizualnych – znaki (Wystawa stała: „Z dziejów regionu nadsańskiego”)
Czyli jak patrzeć żeby widzieć. Ujrzeć żeby zrozumieć – w tym wypadku artefakt, dzieło sztuki. Uczestnicy przechodzili więc przez celowo spowolnione etapy komunikacji i patrzenia, które miały ich ośmielić do innego, głębszego postrzeganych muzealnych obiektów, do wydobycia wielu znaczeń. Dzięki temu powstały nowe terminy opisujące artefakt, przybliżające go widzom niesłyszącym i nie tylko. Terminy te uczestnicy przełożyli na język migowy. „Zapis” plastyczny nowych pojęć uczestnicy wykonali tym razem w masie papierowej.

skany 064.3</a

Pierwsze warsztaty za nami

W dniach 21-22 października w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli odbyły się pierwsze warsztaty na podstawie nowych, innowacyjnych programów edukacyjnych powstałych na potrzeby projektu „Muzea bez barier”. Na początek wdrażany był program edukacyjny przygotowany przez eksperta z Belgii Mirelle Defreyne skierowany do osób niepełnosprawnych intelektualnie. Warsztaty przeprowadziła Edyta Lisek-Lubaś, edukator z wieloletnim doświadczeniem, fantastycznie dostosowując program do warunków i profilu muzeum oraz potrzeb uczestników – gości z Warsztatów Terapii Zajęciowej.

Podczas dwudniowych zajęć zrealizowano dwa tematy warsztatowe. Na razie krótki opis, garść refleksji zostawiamy na później 🙂

I warsztat: „Po drugiej stronie lustra … Lubomirskich”. Uczestnicy szukali „zagubionego” przedmiotu na wystawie na podstawie tzw. „portretu pamięciowego” przedmiotu. Pobudzające percepcję zajęcia skłoniły uczestników do aktywności – tworzenia wyobrażonych historii lustrzanych, przeniesionych następnie na działania plastyczne. Finałem warsztatu było samodzielne stworzenie animacji poklatkowej.

2.

3.

II warsztat: Z wizytą u Lasowiaków (Wystawa stała: „Z dziejów regionu nadsańskiego”)
Zajęcia bezpośrednio na wystawie pobudzają wyobraźnię i sprawiają, że osoby identyfikują się z omawianym tematem. Oglądając stroje ludowe z regionu, naśladując „figury” ubrane w owe stroje, uczestnicy starali się wykonać „żywe obrazy”, próbując jednocześnie wyrazić uczucia dawnych mieszkańców Puszczy Sandomierskiej. Porównując dawne stroje z obecnymi w żywej dyskusji moderowanej przez edukatora, dochodzili do ciekawych wniosków. Następstwem zajęć było wykonanie wzorów ludowego haftu.

a

b

więcej zdjęć:
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.719008864793507.1073741854.121161711244895&type=1

Nowa sala

Jednym z elementów realizowanego projektu „Muzea bez barier” jest powstanie specjalnej sali szkoleniowo-wystawienniczej w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli.
W sali odbywać się będą m.in. szkolenia w ramach akademii muzealnej, powołanej dla kształcenia muzealników w dziedzinie pracy z osobami niepełnosprawnymi. Pomieszczenie wyposażone jest w nowoczesny sprzęt audio-wideo, system nagłośnieniowy, meble konferencyjne oraz udogodnienia dla osób z dysfunkcjami m.in. wzroku i słuchu.

A tak wygląda nasza nowa sala

1

2

Zaczynamy warsztaty!

Już pod koniec października odbędą się nowatorskie warsztaty w oparciu o pionierskie, innowacyjne programy edukacyjne dla osób niepełnosprawnych, które powstały w ramach projektu Muzea Bez Barier.
Programy zostały przygotowane przez wybitnych specjalistów z Belgii, Wielkiej Brytanii i Polski. To będzie pierwsza próba ich wdrożenia przez Muzeum Regionalne w Stalowej Woli.
Grupy uczestniczące w warsztatach zyskają możliwość pełniejszego poznawania muzealnej oferty w zakresie sztuki i dziedzictwa przeszłości. Jednocześnie pomogą wspólnie wypracować optymalne, innowacyjne środki przekazu edukacyjnego.

Relacja z pierwszej części warsztatów już przyszłym tygodniu!

więcej:
http://www.stalowka.net/wiadomosci.php?dx=11492
http://muzeum.stalowawola.pl/pl/muzeum/aktualnosci/item/1012-muzealne-warsztaty-dla-niepe%C5%82nosprawnych

Dostęp do kultury osób niepełnosprawnych w Polsce

Według danych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej pochodzących z Narodowego Spisu Powszechnego przeprowadzonego w 2011 roku w Polsce, liczba osób niepełnosprawnych ogółem wynosiła blisko 4,7 mln i jest to ok. 12,2% ludności kraju (dane z: http://www.niepelnosprawni.gov.pl/niepelnosprawnosc-w-liczbach-/dane-demograficzne).

Prawa osób niepełnosprawnych gwarantowane są w Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. Nr 78, poz. 483). Zapewnia ona prawo do niedyskryminacji stanowiąc, że nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 pkt. 2.). Ponadto 1 sierpnia 1997 roku została uchwalona Karta Praw Osób Niepełnosprawnych, której punkt 10 stwierdza, że osoba niepełnosprawna ma prawo do: pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb.

Pomimo tych zapisów, w praktyce dopiero ostatnie lata przyniosły ożywienie na polu dostępu do muzeów dla osób niepełnosprawnych. Placówki muzealne, galerie, a także kina, teatry, filharmonie, biblioteki zaczęły realizować programy przystosowywania budynków, aby osoba niepełnosprawna ruchowo mogła godnie uczestniczyć w życiu kulturalnym. Stare budynki, głównie dużych muzeów w większych miastach wyposażono w windy, lub platformy samojezdne.
Ponadto powstają nowe programy edukacyjne skierowane do konkretnego odbiorcy uwzględniając jego potrzeby. Sale wyposażane są w pętle indykcyjne (dla osób słabo słyszących), więcej eksponatów jest w zasięgu dotyku, a informatory głosowe przygotowywane są metodą audiodeskrypcji (dla osób niewidomych).
Wzrasta świadomość o ważnej roli kultury w życiu osób niepełnosprawnych intelektualnie, czy dzieci autystycznych. Placówki kultury bardzo powoli, ale jednak starają się wychodzić na przeciw tym potrzebom.

Miejmy nadzieję, że w polskim muzealnictwie nie stanie się to kwestią chwilowej mody, wypełnienia nakazanych wytycznych, czy doganiania tzw. zachodu, ale stanie się normą, świadomym wyborem każdego muzeum, aby przystosowywać swoje placówki i udostępniać zbiory osobom, które odbiór ten mają utrudniony.

1